Eerlijk is eerlijk, de vrouwen waren ons voor. Onder de naam 'Vrouw Zijn' was er prachtig vrouwenwerk tot bloei gekomen. De één- en meerdaagse conferenties werden door vele honderden vrouwen bezocht. De thema's waren bijbels en praktisch. 'Dit zouden onze mannen ook moeten horen' werd er steeds vaker gezegd.
Niet iedereen geloofde in de haalbaarheid van de mannenvariant op dit werk. Maar het kwam er wel. Na een schuchter begin in 1981, reisden honderden mannen een of twee keer
per jaar naar het conferentieoord 'De Burght' in Burght-Haamstede. Voor de meeste niet naast de deur, maar ze hadden het er voor over.
Twee belangrijke sprekers trokken in deze begintijd de kar: Henk Binnendijk en de voormalige legerpredikant Dick Langhenkel. Ook op deze conferenties waren de onderwerpen
praktisch, hoofdzakelijk gericht op het man-zijn in al zijn facetten. Het had een zichtbare uitwerking. Veel mannen kwamen door deze conferenties dichter bij God en
dichterbij hun vrouw en bij hun gezin.
Met de mannenconferenties ging het dus goed. Met het conferentieoord 'De Burght' ging het minder. Het bleek te veel uit het centrum te liggen om rendabel te kunnen
draaien. In 1992 moest het zijn deuren sluiten. Inmiddels vinden asielzoekers er een goed onderdak.
Toen het landelijke werk even stil lag, ontwaakten de regio's. Hier en daar was al de gedachte gerezen dat dit soort conferenties dichter bij huis gehouden zouden moeten
worden. Urk kwam in 1991 als eerste over de brug, al snel gevolgd door Rijnsburg, de Veluwe, Veenendaal en inmiddels een tiental andere plaatsen.
In het najaar van 1992 werd er door een tiental mannen uit de Alblasserwaard een mannendag bezocht in Amerongen. De mannen kwamen er zo enthousiast vandaan dat een aantal
van hen drie weken later weer in Rijnsburg een Mannendag bezochten. In Rijnsburg werd contact gezocht met de plaatselijke organisatie en groeide het verlangen om in de
Alblasserwaard een mannendag te organiseren. Na thuiskomst werd de werkgroep Alblasserwaard en Vijfheerenlanden gevormd. De eerste mannendag Alblasserwaard en Vijfheerenlanden
werd in 1993 in Oud Alblas gehouden.
De volgende mannendagen werden tot nu toe steeds in Giessenburg gehouden. Na een kleine adempauze werden ook de meerdaagse conferenties weer voortgezet, nu onder leiding van
Stichting 'De Burght'. De Bron in Dalfsen werd het nieuwe ontmoetingspunt. Deze conferenties hebben beslist een meerwaarde omdat er in twee dagen en twee nachten veel
meer gelegenheid tot ontmoeting en opbouw is dan op een dag van 10.00 tot 16.00 uur. Her en der werd begonnen met mannenontbijten, in navolging van Veenendaal. De formule was
hetzelfde. Ontmoeting met de Bijbel open, zingen en bidden.
Als heel bijzonder wordt ervaren dat de deelnemers aan al deze verschillende activiteiten bijna alle kerken en groepen vertegenwoordigen. In een sfeer van vriendschap komt men
samen, in de Naam van Jezus, om in deze tijd te zoeken naar Gods Wil. Het is niet voor niets, dat het lied: 'Heer, wat een voorecht...' regelmatig gezongen wordt.
Overal in het land zijn er initiatieven van mannen die in uiteenlopende verbanden samen gaan zoeken naar wat God met hen voor heeft. Het is veelbelovend te zien hoe mannen reageren op de boodschap om in geestelijk opzicht op hun plaats te gaan staan.












